طفلی به پدر گفت که عید رمضانست

روز طرب و عشرت و عیش همگانست

دل ها همه جوشیده و لب ها همه خندان

تن ها همه پوشیده و جان ها به امانست

پوینده به هر برزن وگرونده به هر کوی

گرپیر و جوانست اگر خورد وکلانست

این برسرآن دست گزین از ره الفت

وین برلب آن بوسه گذار از دل و جانست

جز جامه خلقان که مرا در بر و دوش است

کو آنکه دراین عید ورا جامه چنان است

درخانه همسایه بی عاطفه ما

خوراکه و پوشاکه کران تا بکرانست

رخت من و توکهنه ترازعمر زمانه

قوت من و تو شورتر از اشک روانست

اینجا سخن ازنیش و درآنجا سخن از نوش

داد و دهش چرخ چنین است و چنانست

همسایه پسر را که بود مال فراوان

لطفش به من ای باب ندانی که چسانست

خواهم که یکی جامه از او عاریه گیرم

کوه همدم و همراز من از دیر زمانست

بیچاره پدر گفت که ای جان  گرامی

امداد زبیگانه مجویی که زیانست

ازبهر دو نان منت دونان نتوان برد

این پند زمن گیر که سود دو جهانست

مگرای به ذلت که ترا جلوه دهد پست

بگرای به همت که ترا این به ازآنست

آری به بر و دوش تو این جامه خلقان

خوشتر ز پذیرایی احسان کسانست

بی هوده نپیندار که گفتند بزرگان

با کهنه خود ساز نو خلق گرانست.

 

( احمد ضیا قاریزاده )

 

  

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ‍ ۱۹۰۳           

Copyright ©bamdaad 2026

 

 

 

 

در پیوست با تجاوز امپریالیستی امریکا و اسراییل بر ایران :

 

فراخوان عمومی « شورای جهانی صلح » به جنبش‌های صلح‌ در جهان

 

اکنون زمان آن فرا رسیده است که بسیج شویم و اعتراض کنیم و پایان کشتار و خون ‌ریزی را مطالبه نمایم. در حالی که تقریباً یک هفته از تجاوز امپریالیستی امریکا و اسراییل و بمباران سنگین ایران می ‌گذرد، پیامدهای آن همین حالا هم هولناک است، و این جنگ همچنان ادامه دارد. بیش از ۱۲۰۰ ایرانی جان شان را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر زخمی شده‌اند. امپریالیست‌ها به چند مدرسه و شش بیمارستان و همچنین بسیاری از دیگر زیرساخت‌های غیرنظامی در ایران حمله کرده‌اند. اقدام متقابل ارتش ایران در حمله به پایگاه‌های نظامی متعدد امریکا در منطقه حلقه پیش‌ بینی‌شده در این زنجیره تجاوز امپریالیستی است که نه مایه تعجب است و نه علت آغاز درگیری. رییس‌ جمهور امریکا و وزیران کابینه جنگ او، همراه با نخست ‌وزیر اسراییل که جنایت‌کار جنگی شناخته می‌ شود، جنگ‌افروزان و قاتلانی بی‌ رحم‌اند که برای کنترول کردن منابع انرژی، مسیرهای حمل ‌ونقل، و حوزه‌های نفوذ ژیوپولیتیک دست به این اقدامات زده‌اند. این ادعای ریاکارانه که ایران سلاح هسته‌ یی دارد فقط بهانه است، به ‌ویژه زمانی که اسراییل در خاورمیانه سلاح هسته‌ یی در اختیار دارد. امپریالیزم امریکا و متحدانش هرگز نقشه‌ های شان برای «خاورمیانه جدید» را پنهان نکرده‌اند، که شامل تغییر دادن مرزها، ایجاد سرزمین‌های تحت قیمومیت جدید، برانگیختن انقلاب‌ های رنگی، تغییر رژیم‌ های خشونت ‌آمیز، و موارد دیگری است.

در این تجاوز کنونی علیه ایران، ما نگرانی جدی خود را از برنامه‌ ها و اقدامات امریکا و اسراییل برای بهره ‌گیری از اقلیت ‌های قومی در مناطق غربی ایران برای ایجاد بی‌ ثباتی بیشتر و برانگیختن گرایش ‌های جدایی‌طلبانه احتمالی آینده ( با همکاری نیروهایی از کشورهای همسایه ) اعلام می ‌کنیم. هیچ توهمی نباید داشت که هیچ اقلیت ملی یا مذهبی، در هیچ کشوری، چه از لحاظ تاریخی و چه امروز، نمی ‌تواند با تسلیم شدن در برابر نیروهای امپریالیستی یا همکاری با آنها به حقوق اش دست یابد. ما بار دیگر شاهد سواستفاده از نیروهای آسیب ‌پذیری هستیم که برای پیشبرد طرح‌ های امپریالیستی مورد بهره‌برداری قرار می ‌گیرند.

شورای جهانی صلح در این لحظه حساس از همه جنبش ‌های سازمان ‌یافته صلح و نیروهای صلح ‌دوست جهان می ‌خواهد که به خیابان‌ها بیایند و صدای شان را علیه این جنایت تجاوزکارانه امپریالیستی به ایران بلند کنند و طرح‌ های کثیف و مرگ ‌بار امپریالیزم امریکا، اسراییل، و متحدانشان در خاورمیانه را افشا کنند. دشمنان صلح قدرتمند به ‌نظر می‌ رسند، اما جنبش‌های سازمان ‌یافته مردمی می‌توانند آنها را متوقف کنند، به‌ ویژه در کشورهای عضو ناتو و اتحادیه اروپا که، آشکارا یا در سکوت، این جنگ امپریالیستی را تایید یا تحمل می‌ کنند. این کشتار و خون‌ریزی باید فوری پایان یابد.

 

دبیرخانه شورای جهانی صلح

۶مارچ ۲۰۲۶

 

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ‍ ۱۲۰۳           

Copyright ©bamdaad 2026

 

 

پیام هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا به مناسبت «روزجهانی زن »

 

هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا بهترین شادباش‌های خود را به مناسبت هشتم مارچ «روز جهانی زن» به هموطنان عزیز و همه زنان دادخواه و پرتلاش جهان که برای دستیابی به برابری حقوق، رهایی از ستم جنسیتی و اجتماعی می‌ کوشند، پیشکش می‌ دارد.

این «روز جهانی» که در نتیجه آگاهی، همبستگی، مبارزه و فداکاری زنان پیشتاز بیش از صد سال پیش اساس‌ گذاری شد، هدف آن مبارزه برای یک زندگی بهتر، عادلانه و انسانی بود. با وجود همه فراز و نشیب‌های تاریخی، این مبارزه و تلاش دستاوردهای چشمگیری در جامعه بشری به همراه داشته است.

از جمله: فراهم شدن امکان‌های آموزشی و تحصیل برای زنان، تغییر قوانین کار در بسیاری از کشورهای جهان، به رسمیت شناخته شدن حقوق زنان، حق طلاق و حق صیانت بر فرزندان، و در کنار آن لغو شماری از قوانین زن‌ ستیزانه که از سوی حکومت‌های سرمایه‌ داری و ارتجاعی در گوشه‌ وکنار جهان بر زنان تحمیل شده بود و آنان را حتی از حق شرکت در انتخابات محروم می ‌ساخت.

با آنکه برخی‌ ها تاریخ «جنبش هشتم مارچ» و ریشه‌های تاریخی آن را تحریف نموده یا نادیده می ‌گیرند، این روز نه از سال ۱۹۷۷ میلادی که سازمان ملل متحد آن را به حیث «روز جهانی زن» پذیرفت تجلیل می ‌شود، بلکه «روز زن» در ۲۹ فبروری سال ۱۹۰۹ میلادی در امریکا برگزار شد. این روز به عنوان پیکارجهانی زنان در سال ۱۹۱۰ به ابتکار زن مبارز المان، کلارا ستکین، در کنفرانس جهانی زنان سوسیالیست در کوپنهاگن به عنوان «روز جهانی زن» پذیرفته شد و بعدتر هشتم ماه مارچ با عنوان «روز جهانی زن» در سال ۱۹۲۱ در دومین کنفرانس زنان کمونیست در مسکو تعیین گردید. از آن زمان به بعد  این روز همه ساله در بسیاری از کشورهای جهان تجلیل می ‌شود. انتخاب روز ۸ ماه مارچ برای روز جهانی زن به خاطر گرامی‌ داشت از تظاهرات گسترده زنان پتروگراد در ۸ مارچ ۱۹۱۷ علیه گرسنگی، جنگ و تزاریزم همراه با شعار «نان، صلح و آزادی» بود.

شعار سال ۲۰۲۶ میلادی توسط «نهاد زنان سازمان ملل متحد» برای ۸ مارچ «حقوق، عدالت و اقدام برای همه زنان و دختران» تعیین گردیده است.

هموطنان مهاجر!

با در نظر داشت میزان بزرگ مهاجرت از افغانستان، برخورد با مشکلات عدیده ، وضع دردبار مهاجرین افغان، به‌ ویژه زنان، یکی از مسایل مبرمی است که در برابر نهادهای فرهنگی و حقوقی افغان در مهاجرت قرار دارد. محیط تازه فرهنگی و اجتماعی مسایل بسیار پیچیده و چندلایه را در برابر مهاجر افغان و سایر مهاجرین قرارداده است. در اینجا زنان مهاجر بیشتر از مردان با ناهنجاری‌های بزرگ اقتصادی و اجتماعی از نوع دستمزد نابرابر با مردان، تبعیض و بهره‌ کشی مضاعف، محدودیت در مشارکت‌ های اجتماعی، ستم جنسی، خشونت، زن‌ کٌشی و… روبه‌ رو می‌ باشند.

در اتریش و سایر کشورهای پیشرفته اروپایی هنوز حق تعیین سرنوشت در تمامی ابعاد زندگی، از جمله استقلال مالی، دریافت مزد برابر در مقابل کار برابر، کاهش ساعات کار با حفظ جبران دستمزد، دسترسی به خدمات بهداشتی و آموزشی و حمایت لازم از قربانیان خشونت به گونه کامل وجود نداشته و یا ناچیز است. در این کشور وسایر کشورهای اروپایی پیوسته خدمات اجتماعی برای زنان و افراد بی ‌بضاعت، از جمله پناهجویان، کاهش می‌ یابد. در همین اروپای پیشرفته، از جمله درجامعه مهاجر افغان، زن‌ کشی ( فیمیسیت ـ Femizide  ) منحیث پدیده‌ منفور و ضد انسانی بیشتر شده است . مردانی زن را مالکیت شخصی خود دانسته و در صورت عدم اطاعت، خشونت، لت ‌وکوب و حتی قتل همسران و دختران را «حق» مسلم شان می ‌دانند.

با نگاه کوتاه به جامعه چند میلیونی مهاجرافغان در اروپا می ‌بینیم که رقم ناچیزی از زنان افغان ‌تبار اجازه کار در بیرون از منزل را دارند و شمار اندکی از فرزندان مهاجر امکان دستیابی به آموزش و تحصیلات بلند را پیدا می ‌کنند. از همین رو کمتر زن افغان‌ تبار در حیات اجتماعی ـ اقتصادی مشارکت داشته و به پله‌ های بلند مسوولیت و مدیریت راه می‌ یابد. بیشتر آنانی که کار دارند نیز مصروف کارهای «پایین» و کم‌ درآمد معروف به «Uber Job» می‌ باشند.

این وضع رقت‌ بار زمینه‌ ساز تجرید، کشانده شدن به حاشیه ‌، فقر کهنسالی، بیماری و ده‌ها مصیبت دیگر اجتماعی و اقتصادی می ‌شود.

در اتریش و بیشتر کشورهای اروپا، رشد راست‌ گرایی با خارجی ‌ستیزی جنون‌آمیز همراه بوده ، هر روز فشار و محدودیت‌های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی در برابرجامعه مهاجر افزایش می ‌یابد. گروه‌هایی برای فریب مردم و دسترسی به قدرت، روحیه بی‌اعتمادی و افتراق میان شهروندان بومی و مهاجرین را دامن زده ، جلو همگرایی و همبستگی اجتماعی را می‌ گیرند.

زنان دادخواه !

برای دستیابی به یک زندگی آزاد، برابر و مصون باید از حباب‌ های ملی و گروهی، قومی و زبانی خود بیرون شده و جای خود را در بطن جامعه و همدوش با سایر زنان و انسان ‌های دادخواه و صلح دوست جست‌وجو کنید.

امروز در اروپا بیش از هر وقت دیگر مبارزه و تلاش برای صلح و دستیابی به یک زندگی مرفه و آینده ‌نگر مبرم‌ تر شده است. دلیل این مبرمیت، هزینه صدها میلیارد یورو ـ از جمله پول مالیه‌ دهندگان مهاجر ـ برای جنگ، نظامی ‌گری و تبلیغات گوش ‌کرکننده است که آینده ما و فرزندان ما را تهدید می ‌کند. لازم است مادران افغان نیز با سایر زنان اروپا همصدا و همگام شده و نگذارند پسران و دختران ‌شان قربانی جنگ اربابان قدرت شوند.

هموطنان عزیز!

با زندگی درمحیط تازه فرهنگی، ما پیوندهای عملی و منافع متعدد اقتصادی و اجتماعی در این محیط داریم. بیایید در دفاع از منافع خود و سایرانسان ‌های ناتوان جامعه قرارگرفته ، همراه با آنان آینده بهتر را برای خود و فرزندان ‌مان بسازیم.

فرخنده باد هشتم مارچ، روز همبستگی زنان جهان! 

هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا

۸ مارچ ۲۰۲۶ 

 

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ‍ ۰۸۰۳          

Copyright ©bamdaad 2026

 

 

 

پیام انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بمناسبت هشتم مارچ، روز بین المللی زن

هشتم مارچ  (روز جهانی زن )

 

 

هشتم مارچ، روز جهانی زن، گرامیداشت  مبارزه تاریخی و در بیشتر از یک‌ونیم قرن مبارزه عدالت ‌خواهانه زنان جهان برای دستیابی به حقوق، آزادی و کرامت انسانی است.

 از روزی  تاریخی که به ابتکار جنبش‌های زنان  ، از نیویارک ، تا کوپنهاگ و در سراسر جهان همگانی گردید و با رسمیت ‌یافتن آن از  طرف سازمان‌ملل متحد  در سال (۱۹۷۷ م ) به نماد همبستگی جهانی برای برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی مبدل شد.

این روز، بزرگداشت دستاوردهای سترگ زنان در عرصه ‌های علم، فرهنگ، اقتصاد و تحولات سیاسی و اجتماعی است . دستاوردهایی که حاصل خرد، خلاقیت و ایستادگی نیمی از پیکر جامعه بشری می‌ باشد.

امسال هشتم مارچ را در حالی گرامی می‌ داریم که افغانستان با تجاوز گسترده نظامیان پاکستان مواجه است و مقدرات تاریخی منطقه ما ، در پیچیده ترین و خونین ترین بازی های ژیواستراتیژیک رقبای متطقوی و بین الملی ، و با قانون جنگل رقم میخورد.

باز هم این زنان اند که  بیشترین بارغم جانکاه مصیب جنگ را متحمل میگردند.  

زنان افغانستان  متاسفانه و کماکان در دشوارترین شرایط تاریخی به ‌سر می ‌برند. در بیش از چهار و‌نیم سال گذشته  حاکمیت طالبان، زنان کشور ما با محرومیت گسترده از آموزش، کار، مشارکت سیاسی و حضور اجتماعی مواجه شده‌اند و تبعیض ساختاری و سیستماتیک علیه آنان اعمال گردیده است . زیر نام تطبیق شریعت ، زنان در معرض شکنجه و شلاق قرار گرفته و کرامت انسانی شان پامال گردیده است.

این  روش مغایر تمام ارزش های انسانی و اسلامی در کنار فقر گسترده ، بیکاری و بحرانات اجتماعی ،  مصایب  هولناک طبیعی و در روزهای اخیر جنگ و کشتار اهالی ملکی توسط نظامیان پاکستان ، زنان را به آسیب ‌پذیرترین قشر جامعه بدل ساخته است.

با آنهم، زنان شجاع افغانستان در خط مقدم مقاومت مدنی ایستاده‌اند ، با صدای رسا در برابر افراط‌گ رایی، زن‌ ستیزی و حذف سیستماتیک از جامعه «نه» گفته‌اند و به مبارزه  بخاطر حقوق  و آزادی  ادامه می‌ دهند.

امروز، داعیه  برحق زن افغان تنها یک مطالبه فمینیستی نیست ، بلکه یک خواست بزرگ انسانی، ملی و بین المللی است که با منافع ملی افغانستان و تدام جامعه پیوند دارد.

 افغانستان بدون تأمین حقوق و آزادی‌ های زنان،  یعنی بیشتر از نیم از پیکر جامعه ، هیچگاهی به صلح پایدار، توسعه و عدالت دست نخواهد یافت.

حقوق زنان، هم در تعالیم اصیل اسلامی بر بنیاد کرامت انسانی، و هم در اسناد معتبر بین‌المللی، علامیه جهانی حقوق بشر و‌میثاق های ناشی از آن و کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه  زنا ن به  صراحت مورد تأکید قرارگرفته است که با دین  و آیین افغانستان مطابقت دارد و در  بیشتر یک قرن گذشته  نظام حقوقی افغانستان نیز  اصل تساوی حقوق زن و مرد را به رسمیت شناخته ‌اند.

از این‌ رو، هرگونه تلاش برای حذف زنان از عرصه‌ های اجتماعی، مغایر با ارزش ‌های اسلامی، اصول حقوق بین‌  الملل و نظام حقوقی کشور می‌باشد. و خلاف منافع علیای افغانستان است.

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان  به‌ مثابه مدافع  داعیه بر حق زنان و دختران افغانستان ، بار دیگر تأکید می‌ نماید که تحقق حقوق و آزادی‌ های زنان در گرو استقرار حاکمیت قانون و انفاذ قانون اساسی است. حقوق و آزادی فقط در ورای قانون معنی پیدا مینماید.

بمناسبت روز بزرگ  هشتم مارچ به روان پاک همه زنانی که در راه آزادی و عدالت قربانی شده‌اند ، ادای احترام می ‌کنیم، به استقامت و پایداری زنان مبارز سر تعظیم فرود می‌آوریم، و با ایمان به «انقلاب امید» اعلام می‌ داریم

هرگونه لحاجت و افراطیت بخاطر سرکوب و حذف زنان محکوم به شکست است!

هشتم مارچ بر تمامی زنان افغانستان و جهان مبارک و فرخنده باد! 

با حرمت

میر عبدالواحد سادات رییس انجمن

 

 

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ‍ ۰۹۰۳           

Copyright ©bamdaad 2026

 

 

 

پیام شادباش تشکیلات دموکراتیک زنان ایران

به مناسبتِ هشتم مارچ، روز جهانی زن، امسال در فاجعه تهاجم امپریالیزم و همدست کودک ‌کُش آن و بمباران مردم ایران، گرامی باد ۸مارچ!

 

۸ مارچ روز جهانی زنان، روز گرامی ‌داشتِ پیکارِ طولانی‌ و پرفرازونشیب زنان در راه دستیابی به برابری حقوقی و رهایی از خشونت و تبعیض جنسیتی امسال در وضعیتی فاجعه‌ بار در کشور ما فرا می‌ رسد. در این اوضاع  و احوال، مردم میهن ‌ما با همه وجود خود نگران رویدادهای این روزها دقیقه ‌ها و لحظه‌ هایی جانفرسا را سپری می‌ کنند. و چشم و گوش جهانیان نیز با همدلی با مردم ما و نفرت از متجاوزان، به خبرها و تصویرهای رویدادهای این روزها یعنی به جنگ خانمان‌ سوز در خاورمیانه و تجاوز ددمنشانه و تروریستی دولت فاشیستی امریکا و رژیم نژاد پرست اسراییل به خاک و مقام‌ های مسوول میهن ما که رسانه‌ ها را انباشته دوخته شده است. آن هم در شرایطی که سرزمین خونین و غم‌ زده و سوگوار ما هنوز در تکانه کشتار هزاران انسان بی گناه در اعتراض‌های مردمی جدی‌ ۱۴۰۴ به ‌دست رژیم استبدادی و سرکوبگر ولایت فقیهی و قتل و ویرانی تهاجم دوازده‌ روزه چند ماه پیش از این در سوگی عظیم بود که هدف حمله‌های مشترک موشکی و نظامی دو نیروی فاشیست و تجاوزگر قرار گرفت، جنگی خانمان‌ سوز که مردم و همه نیروهای مترقی با نگرانی و هشدار احتمال و قوع اش را حدس می ‌زدند در میهن ما به‌ وقوع پیوست. در بمباران‌های وحشیانه این روزها با هدف نابودی زیرساختارهای کلیدی ایران تنها در اولین روز آن در مدرسه دخترانه ‌ای در میناب بیش از ۱۶۰ دانش‌آموز بی‌ گناه و ۱۴ نفر از معلمان این مدرسه به ‌نحوی دلخراش کشته شدند.

هنوز ردِ خون پاک جوانان و قتل‌عام وحشیانهٔ مردم معترض از کف خیابان‌ها و کوچه‌ها و گذرگاه‌ های شهرهای کوچک و بزرگ ایران پاک نشده و خانواده‌ های عزادار با وجود همه تهدیدها در کنار کنش‌های سیاسی و دُور زدن آیین‌ های سنتی عزاداری و جایگزین ساختن‌ شان با رقص سوگ همراه با قشرهای گوناگون مردم شجاع و آزاده ایران در یادمان چهلم عزیزان ‌شان بودند که بمب‌های ترامپ و موشک‌ های نتانیاهوی کودک ‌کُش بر سرشان باریدن گرفته است. فریاد « نه » به دیکتاتوری و « نه » به جنگ در دانشگاه‌ها و مدارس عالی گسترده‌ تر و رساتر از همیشه به‌ گوش می ‌رسید که به‌ فرمان شخص اول دولت امپریالیستی غارتگر امریکا و « نتانیاهو» همدستِ جنایتکارش حمله‌ها به مردم و خاک ایران آغاز شد تا با گسترش جنگی ویرانگر و تخریب زیر‌ساخت‌ ها و منابع انسانی به‌ منظورِ به ‌یغما بردن گنجینه غنی ثروت ‌های زیرزمینی کشور بار دیگر مبارزات مردم و هدف‌ها و آرمان‌ های انسانی جنبش مردم رنج‌ کشیده میهن ‌مان را به ‌شکست یا به انحراف بکشانند.

به گواهی تاریخ، مردم مبارز میهن ما نبردی طولانی و پرفرازونشیب را در مبارزه با رژیم‌ های استبدادی سلطنتی یا ولایی و علیه دخالت‌ های امپریالیستی در مسیر تحقق یافتن حقوق و آزادی ‌های دموکراتیک و عدالت اجتماعی را در کارنامه پرافتخار مبارزاتی‌ شان به ‌ثبت رسانیده‌ اند. زنان پیشرو و مترقی ایران به ‌ویژه در زمره تلاش گران پیگیر این نبرد بوده‌اند. تلاش گرانی که همواره حقوق انسانی آنان نادیده گرفته شد اما از پا ننشستند. از شرکت وسیع و میلیونی زنان ایران در انقلاب دلو ۵۷ برای استقلال، آزادی، و سرنگونی دیکتاتوری پهلوی گرفته، حکومتی که به‌ کمک کودتای امریکایی به سلطنت بازگردانده شد، تا شرکت گسترده در جنبش‌ های مردمی اخیر. بر این اساس، یک سده مبارزه پرشور و قهرمانانه زنان ایران برای دست‌ یافتن به برابری حقوقی و رهایی از ستم جنسی و طبقاتی و در مقطع‌های زمانی‌ تاریخی مهم برای هواداری از صلح و علیه جنگ و تجاوز بیگانگان در تاریخ مبارزات مردم میهن ما با خطوطی زرین حک شده است.

از نخستین تلاش‌ها برای بزرگداشت روز جهانی زن در روز ۱۷ حوت ۱۳۰۱ یعنی ۱۰۳ سال پیش که در مراسمی به‌ ابتکار زنان پیشرو میهن ‌مان در شهر رشت برگزار شد تا امروز زنان میهن ما نه تنها در چالش‌های حقوقی و برابری ‌طلبانه علیه رژیم‌ های استبدادی، بلکه در مبارزات آزادی‌ خواهانه و ضد استبدادی و علیه توطیه‌ های امپریالیستی نقشی فعال داشته ‌اند. از جمله در برهه‌ های زمانی‌ای تعیین ‌کننده‌ همچون انقلاب مشروطیت، جنبش ملی شدن صنعت نفت کشور (کوتاه کردن دست امپریالیزم از غارت منابع نفت ایران) مبارزه بر ضد رژیم دیکتاتوری شاه، انقلاب دلو ۱۳۵۷ و سرنگون کردن رژیم سلطنتی دست نشانده امپریالیزم، مبارزه برای حفظ صلح و پایان دادن به جنگ هشت ساله ایران و عراق، و به‌ ویژه در خلال سال‌ های دهه‌های اخیر در مبارزه بر ضد سیاست‌ های استبدادی و زن‌ ستیزانه رژیم « ولایت فقیه » همواره پیشرو بوده و مُهر و نشان خود را بر جنبش‌ های اجتماعی میهن ما به‌ جا گذاشته ‌اند. جنبش « زن، زندگی، آزادی » از نمونه های درخشان چنین مبارزه ای است که ما در سال های اخیر شاهد آن بوده ایم.

زنان میهن مابیش از یک سده است که با وجود همه سرکوب شدن‌ها و محدودیت‌های به‌ وجود آمده از طرف رژیم‌ های استبدادی روز تاریخی ۸ مارچ را چه در زندان‌ها و چه در زندانی به‌ وسعت ایران گرامی داشته‌ اند و بر مبارزه برای رسیدن به آزادی و رفع هر نوع تبعیض و نابرابری پای فشرده‌اند و همچنان پیگیر پای می ‌فشارند.

۸مارچ و شعار سازمان ملل به ‌مناسبت « روز جهانی زنان »

شعار امسال « نهاد زنان سازمان ملل متحد » برای ۸ مارچ (سال ۲۰۲۶) « حقوق، عدالت، و اقدام برای همه زنان و دختران »  تعیین شده است که بر اساس آن بر اقدام موثر دولت‌ ها برای از بین بردن مانع‌ های ساختاری در جهت دست یافتن به عدالت و برابری تأکید دارد.

در میهن ما به‌ طورکلی سیاست ‌های راهبردی رژیمِ زن‌ ستیز و واپسگرای اسلام سیاسی در همه زمینه‌ ها به‌ ویژه در زمینه اقتصادی در جهت محدود ساختن اشتغال زنان تنظیم شده که درنتیجه به شکاف هرچه بیشتر جنسیتی در بازار کار ایران دامن زده است. در شرایط فعلی نیز همراه با سیاست‌ های مخرب اقتصادی و تحریم ‌های اعمال شده  و اجرای هرچه بیشتر نسخه‌ های مخرب نولیبرالی از طرف رژیم حامی کلان ‌سرمایه ‌داران، بیشترین آسیب ها را زنان و دختران ایران از اقتصاد بیمار و نحیف ایران و « جراحی » های اقتصادی دیده و می ‌بینند. از جمله در روند تغییرهای تدریجی قانون کار به ‌سود کلان ‌سرمایه ‌داران و تعدیل اقتصادی، از کاستن ساعت‌ های کار زنان کارگر متاهل شاغل در صنایع مختلف، حجاب اجباری در محیط کار، دستمزد نامساوی در برابر کار مساوی زنان با مردان در کارهای مشابه، بهره ‌مند نبودن از مزایای قانون کار شامل اجرای حقوق سابقه کاری، حقِ بیمه و اولاد، و ازاین قبیل، را می ‌توان نام برد که دولت‌ های مختلف در نظام ولایی جمهوری اسلامی همواره آن را به پیش برده‌اند. در برنامهٔ «هفتم توسعه » نیز در شرطِ حمایت از اشتغالِ زنان بر ازدواج کردن و فرزند آوردن زنان تأکید شده است.

زنان ایران همواره برای بازستاندن ابتدایی ‌ترین حق (مثل حقِ پوشش) و بنیادی ‌ترین حقوق انسانی‌ شان باشکال گوناگون و پیگیرانه  به مبارزه برخاسته‌اند، و علاوه بر خواست رفع ستم جنسی و جنسیتی هم‌ زمان نیز بر ضد تمام شکل ‌های نابرابری و ستم از جمله ستم بر اقلیت ‌های دینی، قومی، و ستم طبقاتی و ستمِ در فقر زیستن و تحمل انواع ناهنجاری‌ های اجتماعی ناشی از آن مثل زن کشی، و برپا کردن برخی کارزارهای مهم اخیر مثل کارزارِ « نه به زن کُشی» و « زن ناموس هیچ‌ کس نیست » را با تمام محدودیت‌های اعمال شده به پیش برده‌اند. در چالش‌هایی مثل « کار کودک » یا « ازدواج کودکان » ، تلاش برای تشکیل و گسترش نهادهایی غیردولتی، مبارزه برای حفظ صلح و حفظ محیط زیست و برای داشتن حقِ حیات (کارزار« نه » به اعدام) حفاظت از یادمان جان‌ باختگان راه بهروزی مردم (مادران دادخواه) جنبش‌های دانشجویی، وغیره، همواره در صف مقدم بوده و همراه با جنبش ‌های مدنی و اجتماعی کارگران، ‌زحمتکشان، بازنشستگان، و فرهنگیان به مبارزه پیگیرشان ادامه داده ‌اند. گاه در رویدادهای تاریخی‌ و ماندگار از جمله در خیزش بزرگ « زن زندگی آزادی » صحنه‌ هایی خلق کرده‌اند که عزم راسخ آنان در پیگیری خواست‌های ‌انسانی و تغییرهایی بنیادین را نشان می‌ دهند. در خیزش سرتاسری « زن زندگی آزادی» (سال ۱۴۰۱) این جنبش فراگیر و مردمی با محوریت زنان و دختران شجاع ایران نقطه عطفی تاریخی در جنبش آزادی ‌خواهانه و مردمی میهن ما بود و به دستاوردهایی بازگشت ناپذیر توانست نایل شود که تداوم آن را در خیزش جدی ۱۴۰۴ شاهد بودیم.

۸مارچ و زنان علیه جنگ

در جهان پرآشوب کنونی ما بیش از هر زمان دیگری شاهد یکه تازی امپریالیزم امریکا و همدستان آن در جهان و بخصوص دولت نژاد پرست و راست افراطی اسراییل در خاور میانه هستیم و این که چگونه جنگ‌ها و تنش‌های منطقه ‌ای خشونت را در تمام شکل‌ هایش گسترش می‌ دهند و علاوه بر نابودی زیر‌ساخت‌ ها و منابع انسانی، بسیاری دیگر از عرصه‌های حیاتی از جمله محیط زیست و اقتصاد را به‌ نابودی می ‌کشانند. زنان و کودکان اولین قربانیان این فاجعهٔ عظیم‌اند، فاجعه ‌ای که قدرت‌ های امپریالیستی با بهانه‌ های گوناگون برای حفظ منافع ژیوپلتیکی‌ شان به جنگ و تنش‌های منطقه‌ ای دامن می ‌زنند و رسانه‌ های وابسته ‌شان نیز نه تنها توده‌های غیر‌نظامی و بی ‌گناه را به ابزار و شماره و تعداد کشته شدگان در جنگ‌ها تقلیل می ‌دهند، بلکه پای بندی به « حقوق بشر» این قدرت‌ها نیز انتخابی و از قبل تعیین شده است. جنگ علیه مردم ستمدیده فلسطین و غزه ویران شده و خونین نمونه ‌ای بارز از مدعیات این بشردوستان دروغین است .

مردم میهن‌ مان به ‌ویژه زنان ایران هیچ‌ گاه خواهان جنگ نبوده و نیستند و این را بارها و از جمله در جنگ ۱۲ روزه ثابت کردند ‌ و نشان دادند که حفظ تمامیت ارضی و کیان سرزمین ایران در اولویت آنان است و این را در « نشست هم ‌اندیشی نهادهای مدنی دربارهٔ صلح » که تابستان گذشته به‌م ناسبت « روز جهانی صلح » در تهران برگزار گردید با صدای رسا و به‌ صراحت اعلام داشتند ( کانال تلگرامی « مادران صلح ایران» ، ۲۸ سنبله ۱۴۰۴/ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵). هم‌ اکنون میهن ما بار دیگر با تجاوز جنایتکارانه دولت‌ های فاشیستی امریکا و اسراییل درگیر جنگی خانمان‌ سوز و ناخواسته شده است تا اسراییل به « آرزوی ۴۰ ساله » ‌اش که تجزیه خاورمیانه است برسد (نقل به‌ مضمون از سخنان اخیر نتانیاهو، جلاد غزه) و برای امپریالیزم نیز راه چپاول و غارتگری در ایران و منطقه و به‌ طورکلی حفظ منافع ژیوپولیتیکی‌اش آسان ‌تر گردد.

در جنگ جنایتکارانه اخیرکه مانند قبل در میانه مذاکرات رخ داد، مدارس و بیمارستان‌ها را نیز هدف قرار داده و می ‌دهند. بنا به گزارش هلال احمر ایران تا امروز(روز سوم) ۷۸۷ نفر از مردم جان باخته‌اند که بسیاری از آنان کودکان و دانش ‌آموزانی بودند که در مدارس یا سالن‌های ورزشی کشته شدند . به‌ جز دختران دانش‌آموز کشته شده در میناب و مدارس دیگر خبرگزاری دانشجو از جان باختن ۱۸ تا ۲۰ والیبالیست دختر در حمله رژیم صهیونیستی به یک سالن ورزشی در لامرد ـ فارس- خبر رسانی کرد.

در پی این حمله‌ های خونبار به میهن ما و ارسال بیانیهٔ تشکیلات دموکراتیک زنان ایران، خطاب به سازمان‌های « فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان » مبنی بر محکومیت این اقدام جنایتکارانه، بسیاری از سازمان‌ های خواهر در سراسر جهان ضمن محکوم کردن تجاوز وحشیانه امپریالیزم امریکا پیام همبستگی خود را با زنان و مردم ایران اعلام داشتند. از جمله سازمان‌ های مترقی زنان در کشورهای ایتالیا، لبنان، ترکیه، جاپان، اتریش، انگلستان حمایت‌ های خود را از مردم میهن ما ابراز داشتند. لورنا پنا مندوزا، رییس فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان ، در پیام خود تأکید کرد: « مردم ایران از همبستگی و حمایت جامعه مترقی جهان برخوردار است ». «انجمن زنان مترقی ترکیه ـ  İKD » در بیانیه خود ضمن ابراز همبستگی با مردم ایران و هشدار به مقام‌ های سیاسی ترکیه مبنی بر بستن حریم هوایی کشور به روی هواپیماهای امریکایی و اسراییلی نوشت: « ما در برابر تجاوز امپریالیزم و صهیونیزم قاطعانه در کنار مردم ایران می‌ایستیم ».

تشکیلات دموکراتیک زنان ایران با ارزشمند شمردن این همبستگی های بین‌المللی باور عمیق دارد که جنگ ها پیامدهایی ویرانگر برای مردم جهان به ‌ویژه زنان و کودکان به همراه دارد. ما خواهان آتش بس فوری و مذاکره برای صلح و پایان دادن به این جنگ خانمانسوز در میهن ما هستیم و از همه صلح‌ دوستان جهان تقاضا داریم در این روز تاریخی در کنار سایر خواست‌های انسانی صدای اعتراض خود را به ‌ویژه علیه جنگ و جنگ ‌افروزان هرچه رساتر سازند.

تشکیلات دموکراتیک زنان ایران ضمن همدردی عمیق با خانواده‌های داغدار و ستمدیده ایران در گرامی‌ داشت هشت مارچ، روز مبارزه همبسته زنان جهان برای دستیابی به صلح و آزادی، برابری و عدالت اجتماعی و حفظ محیط زیست، یک بار دیگر به‌ صراحت تأکید می‌ کند که تصمیم‌ گیری درباره آینده سیاسی ایران تنها ومنحصراً به‌عهده مردم ایران است نه دولتمردان خارجی‌ای که دست ‌شان تا مرفق به خون هزاران نفر در سراسر جهان به‌ ویژه کودکان غزه و هم اکنون نیز ایران آغشته است.

پیروز باد مبارزه مردم ایران در راه دست یافتن به حاکمیتی ملی و دموکراتیک!

زنده باد صلح، آزادی، برابری و عدالت اجتماعی !

۳ مارچ ۲۰۲۶

 

 

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۳/ ۲۶ـ ‍ ۰۷۰۳          

 

Copyright ©bamdaad 2026