قطعنامه فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری در همبستگی با مردم فلسطین، خاورمیانه و خلیج فارس
فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری که برای برگزاری نشست سالانه خود در روزهای ۱۲ و ۱۳ می ۲۰۲۶ گردهمآیی داشت، جنایات و وحشیگری رژیم نسل کش اسراییل را محکوم و همبستگی کامل و حمایت بیدریغ خود از خلق قهرمان فلسطین و مردم مبارز منطقه را، در پیکار عادلانه شان برای آزادی، عزت و حاکمیت ملی ابراز می دارد.
نسل کشی دامنه دار علیه مردم فلسطین، که از اکتوبر ۲۰۲۳ ترسایی با حمایت آشکار ایالات متحده، اتحادیه اروپا و متحدانشان به گونهای چشمگیرافزایش یافته، تا اکنون به کشته شدن دهها هزار تن، ویرانیهای گسترده و رنج های بی سابقه انسانی انجامیده است. اسراییل در پی ویران سازیهای خود در غزه، به تجاوز وحشیانه اش در کرانه باختری، با دست زدن به آدمکشی های روزمرّه، دستگیریها و با ویرانگری سازمان یافته زیرساختها و خانه های مردم ادامه می دهد و برنامههای آواره گی و پاکسازی قومی جمعیت فلسطین را گسترده تر می سازد. این جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت در نوار غزه، که در حال حاضر در رویه های جهانی در دیوان بین المللی دادگستری، در پرونده نسل کشی مطرح شده از سوی افریقای جنوبی و در رویه های دیوان بینالمللی کیفری، که به صدور حکم بازداشت بنیامین نتانیاهو و وزیر دفاع او انجامید، مورد بررسی قرار گرفته است.
فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری بار دیگر بر این دیدگاه پا فشاری مینماید که تنها راه برای دست یابی به صلح و پایداری در منطقه، پایان دادن بی درنگ به اشغال همه سرزمین های عربی از سوی اسراییل، همخوان با قطعنامه های سازمان ملل متحد و برپایی یک کشور مستقل فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷با پایتختی ابیت المقدس شرقی و پایندانی حق بازگشت همۀ پناهندگان فلسطینی است.
در عین حال، شورای ریاست فدراسیون، همبستگی خود با مردم منطقۀ وسیع تر را که قربانی تجاوز امپریالیستی و تاخت و تاز دولت تروریستی اسراییل نیز هستند، ابراز می دارد. اعضای وابسته و دوستان فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری به نبرد در خط مقدم، برای تقویت و تحکیم همبستگی با مردم قهرمان فلسطین، با انجام تظاهرات و بسیج، مشارکت در ساماندهی کمکهای بشردوستانه، تسخیر میدانها و خیابانها با تظاهرات خود، بستن راههای فرستادن محموله های جنگ افزاری به اسراییل ، شرکت در اقدامات تحریم، همانند نمونه چندی پیش کارگران بارانداز، ادامه خواهند داد.
فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری تاخت و تاز امپریالیستی علیه ایران از سوی ایالات متحده امریکا و اسراییل که زیر پا گذاشتن آشکار قوانین بینالمللی و حاکمیت این کشور است را با شدت محکوم می کند. این یورش، رویارویی سنگین برای زمامداری راههای حمل و نقل انرژی و کالا در منطقه را که از پیش در حال سوختن بود، شدت بیشتری می بخشد و هدف آن واداشتن مردم منطقه به پذیرفتن سلطه امپریالیستی ایالات متحده و خدمت به سودجویی ژیوپلیتیکی و اقتصادی آن است. فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری همبستگی کامل خود را با مردم ایران ابراز و تأکید می کند که آینده این کشور مسالهایست صرفاً مربوط به خود مردم آن سرزمین، با دوری جُستن از مداخله بیرونی.
فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری همچنین درازدستی پیوسته اسراییل به لبنان را، که به کشته شدن صدها غیرنظامی، ویرانی گسترده و ناتوان سازی صلح و ثبات در منطقه انجامیده و بار دیگر وحشیگری و ماهیت افزون خواهانه دولت اسراییل را به نمایش گذاشته است، محکوم می کند. فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری همبستگی کامل خود با مردم لبنان را در نبردشان دربرابر تجاوزات امپریالیستی ابراز می دارد.
مردم یمن نیز قربانیان یورشها و تجاوزات امپریالیستی دولت اسراییل ، ایالات متحده و متحدان آنان بوده و از پیامدهای جنگ، محاصره و فاجعه انسانی در رنج هستند.
در رویارویی با شدت یافتن تجاوز امپریالیستی، شورای ریاست فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری بر این موضوع پافشاری میکند که همبستگی بایستی که نیرومندتر شود. جنبش جهانی اتحادیههای کارگری، با موضع گیری طبقاتی، با استواری در کنار مردم فلسطین و منطقه ایستاده و جنگها و مداخلات امپریالیستی را محکوم می کند. فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری، بار دیگر بر همبستگی بی چون و چرا و اصولی خود تأکید و درخواست خود برای پایان دادن بی درنگ به همه مداخلهها و تاخت و تازهای نظامی امپریالیستی در خاورمیانه و خلیج فارس و محکومیت آن توسط جامعه بینالمللی را تکرار میکند. این فدراسیون از اعضای وابسته و دوستان خود می خواهد که کنشهای همبستگی بینالمللی خودشان را در هر محل کار و در هر کشوری نیرومندتر سازند.
دفتر مرکزی فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری ، ۱۵ می ۲۰۲۶
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ۱۸۰۵
Copyright ©bamdaad 2026
مــادر مهــربان
تو از جان اى پسر دارش گران تر
كه از مادر ندارى مهربان تر
روانش را بسى افشرد ايام
كه تا پايت به رفتن شد روان تر
چه شب ها را كه پهلويت سحر كرد
پى آرامت از تو بى زبان تر
دمى گر خفت، بيدارش نمودى
به آه و ناله و زق زق پسان تر
گهى لَلو، گهى افسانه برخواند
برايت اين چنين و آنچنان تر
لب خشک ترا اندر دل شب
نمود آن مهربان از شير جان تر
به ياد ناتوانى هاى طفلى
به ياد آنكه، بودى ناتوان تر
ببوس اكنون تو دست ناتوانش
كه از وى زورمندى و جوان تر
مرنجان خاطرش را هرگز از خود
كزين كارى نباشد پُر زيان تر
(استاد ضيا قاريزاده )
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ۱۰۰۵
Copyright ©bamdaad 2026
پرسشهای یک کارگر باسواد
چه کسی شهر هفت دروازهی «تب» را بنا کرد؟
در کتاب ها، نام فرمان روایان را نوشته اند،
تخته سنگها را آنها به دوش کشیدهاند؟
و بابل را
که بارها ویران شد
چه کسی باز ساخت؟
فعلههای شهر زرین «لیما»
خود در کدام خانه به سر می بردند؟
یا در آن شب که دیوار بزرگ چین
به پایان آمد،
بنایانش به کجا رفتند؟
روم بزرگ پراز طاق نصرتهاست
راستی چه کسی آنها را برپا داشت؟
و قیصرها بر چه کسانی پیروز شدند؟
آیا بیزانس پرآوازه
برای ساکنانش فقط قصر به همراه آورد؟
آه... در آتلانتیس افسانه یی
حتا شبی که دریا به کامش فرو می کشید
به دریا افتادگان، بر سر بردگان خود نعره می کشیدند.
***
آیا اسکندر جوان هند را تسخیر کرد؟
به تنهایی؟
قیصر که «گل» ها را در هم کوبید،
حتا آشپزی هم به همراهش نبود؟
فیلیپ اسپانیایی، آنگاه که ناوگانش غرق شد، می گریست.
اما جز او آیا
هیچ کس گریه نکرد؟
فردریش دوم در جنگ های هفت ساله پیروز شد
آیا هیچ کس در این پیروزی سهمی نداشت؟
***
بر پیشانی هر برگی، یک پیروزی.
چه کسی ضیافت پیروزی را طعام می پخت
هر ده سال، مردی بزرگ.
چه کسی هزینهها را می پرداخت؟
***
این همه روایت.
این همه پرسش.
(برتولت برشت)
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۳/ ۲۶ـ ۳۰۰۴
Copyright ©bamdaad 2026
سخنرانی الیانور مارکس در نخستین روز جهانی کارگر*
الیانور مارکس
ما نیامدهایم که برای احزاب سیاسی کاری یا فعالیتی انجام دهیم، بلکه به این جا آمدهایم تا طبقهٔ کارگر از خود دفاع کند و حقوق خود را مطالبه نماید. می توانم به یادآورم زمانی را که ما بیش از ده یا دوازده نفر نبودیم و برای مطالبه قانون هشت ساعت کار به هاید پارک آمدیم، اما آن ده یا دوازده نفر به صدها نفر افزایش یافت و صدها نفر به هزاران نفر بدل گشت، تا جایی که امروز این تظاهرات باشکوه را، که سراسر پارک را دربر گرفته است، در برابر خود داریم.
ما رو درروی تجمع دیگری ایستادهایم، اما من خوشحالم که می بینم تودههای عظیمی از مردم در طرف ما هستند. آنانی که از میان ما با نگرانی به اعتصاب کارگران بارانداز و به ویژه کارگران کارخانه گاز نگریسته اند، مردان، زنان و کودکانی را دیدهاند که پیرامون ما را فرا گرفته اند. اعتصابات به میزان کافی تشدید شده و ما مصمم شدهایم که هشت ساعت کار در روز را از طریق تصویب قانونی آن تضمین کنیم؛ زیرا اگر چنین نکنیم، در نخستین فرصت این دستاورد و امتیاز را از ما پس خواهند گرفت و آنگاه، اگر پیروز نشویم، تنها خود را باید مقصر بدانیم.
امروز بعد از ظهر، در این پارک، مردی حضور دارد که آقای گلدستون روزگاری او را به زندان افکند ( مایکل داویت ) اما آقای گلدستون امروز بهترین روابط را با او دارد. شما فکر می کنید دلیل این تغییر چیست؟ چرا حزب لیبرال به گونه ای ناگهانی به یک حکومت ملی تغییر یافته است؟ پاسخ بسیار ساده است: زیرا مردم ایرلند هشتاد عضو به مجلس عوام فرستادهاند تا از محافظه کاران دفاع کنند. به همین ترتیب، ما نیز باید این لیبرالها و رادیکالها را، اگر با برنامه ما مخالفت کردند، بیرون بیندازیم.
امروز من نه تنها به عنوان یک فعال اتحادیه صنفی، بلکه به عنوان یک سوسیالیست سخن می گویم. سوسیالیستها معتقدند که نخستین و مهم ترین گامی که باید برداشته شود، مطالبه هشت ساعت کار در روز است؛ اما هدف و آرمان ما رسیدن به دورانی است که در آن هیچ طبقه ای برای تامین و حمایت دو طبقه دیگر وجود نداشته باشد. آشکار است که در آن دوران، بیکاری نیز وجود نخواهد داشت.
اما این پایان کار نیست، بلکه آغاز مبارزه است. تنها کافی نیست که برای مطالبه هشت ساعت کار در روز به این جا بیاییم و تظاهراتی برگزار کنیم. ما نباید همچون مسیحیانی باشیم که شش روز هفته را به گناه می گذرانند و در روز هفتم به کلیسا می روند. ما باید به گونه ای روزمره و دایمی از هدف و آرمان خود سخن بگوییم و مردان، و به ویژه زنانی را که می بینیم، برای پیوستن به مبارزه مشترک مان آماده سازیم.
« برخیزید، چونان شیری که از خواب نیمروز سر برمی گیرد
در شماری شکست ناپذیر
زنجیرهایتان را همچون شبنم بر زمین بریزید
چرا که در هنگامه خواب بر شما فرو افکنده شدهاند ،
ما بیشمارانیم، آنان ناچیزاناند. »
*هاید پارک لندن، چهارم می ۱۸۹۰
منبع: الیانور مارکس ( Eleanor Marx )، جلد دوم
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۴/ ۲۶ـ ۳۰۰۴
Copyright ©bamdaad 2026
دست کـارگـر
گر نیست دو دستِ نامور، ما را
کَس می نَرَهانَد از خطر، ما را
تا چند برای نفع خود، اشراف
آواره کنند و دربدر، ما را؟
تا کِی چو کلاه و کفش بفروشند؟
این بی شرفان، به سیم و زر، ما را
نه نور به دیده مانده از زحمت
نه زور به زانو و کمر، ما را
بایَست مطیع شد به تشکیلات
تا وصله کند به یکدگر، ما را
چون جمع شویم، هیچ بازویی
از هم نکند جدا دگر، ما را
پاداری و اتحاد بنشانَد
بر دامنِ شاهدِ ظفر، ما را
از مقصد خویش برنمی گردیم
از تن بِبُرَند اگرچه سر، ما را
وز هیچ کسی کمک نمی خواهیم
کافیست دو دستِ کارگر، ما را!
( ابوالقاسم لاهوتی)
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۲/ ۲۶ـ ۳۰۰۴
Copyright ©bamdaad 2026