لویه جرگه مشورتی و رایزنی در باره توافقنامه امنیتی افغانستان ـ امریکا

گزارش ویژه بامداد از کابل

شهر پرآشوب و بیرو بار کاربل در این روز ها چهره دیگری بخود گرفته و بیشتر به یک شهر نظامی شباهت پیدا نموده است .در جمع اعلانات تبلیغاتی و شعار های گونه گون ، شعار ها و تابلو های بزرگ  لویه جرگه مشورتی در همه جا به چشم میخورد. در گوشه و کنار شهر به ویژه در خیابان های مهم  پوسته های بازرسی امنیتی  بر پا و برخلاف روز های دیگر شهر در دست نظامیان مربوط به اردو ، امنیت و پولیس ملی  افغانستان قرار دارد.دفتر ها و اداره های دولتی ، شاگردان مکتب ها و دانشگاه ها رخصت و مردم کمتر به شهر میروند ، زیرا پس ازانفجار هفته گذشته شایعاات در باره داخل شدن گروه های انتخاری به شهر و خطرحملات راکتی بسیار زود در شهر پخش شده  و دلیلی برای این حزم و اختیاط مردم میباشد . پی ریزی و عملی نمودن برنامه های امنیتی گسترده در شهر خود یک آزمون و مانور قوت های ملی افغانی است که نشان دادند  میتوانند از ایجاد امنیت درشهر به تنهایی بدرآیند. در این روز ها برخلاف روز های قبل از راه اندازی لویه جرگه مشورتی قوت های خارجی در شهر به چشم نمی خورند.

 نیرو های امنیتی جابجا شده در شهر توانسته اند به گونه خوبی از شهر و شهریان کابل نگهداری نمایند که کارکرد و تلاشهای آنها با وجود  ایجاد مشکلات فراوان در زنده گی روزمره مردم ، مورد ستایش قرار گرفت. و اما در سالن لویه جرگه و کمیته های پنجاه گانه کاری آن از روز ۳۰ عقرب تا امروز ۳ قوس ۱۳۹۲ ، شرکت کننده گان لویه جرکه مشورتی که از سوی حامد کرزی ، رییس جمهور کشور فراخوانده شده بود،مصروف رایزنی و مشورت در باره درنمای توافقنامه امنیتی افغانستان ـ امریکا  بودند.

امروز سوم قوس  ۱۳۹۲ انها دیدگاه ها و کارکرد های شان را  به نشست عمومی لویه جرگه گزارش کرده و پیشنهادات شانرا که بیش از سی فقره را در بر میگرفت طی قطعنامه لویه جرگه به  پارلمان و حکومت پیشکش نمودند.

با آنکه در سه روز گذشته اطاعات کمی به بیرون رخنه کرد ، با انهم روشن است که بیشتر افرادیکه به این لویه جرگه فراخوانده شده اند با درونمایه این قرار داد موافق بوده و از گزارش مسوولین کمیته های پنجاه گانه بر می آید که آنها در باره شماری از مسایل دیدگاه ها ، اندیشه ها و پشنهاداتی داشتند که  شاید در طرح نهایی سند در نظر گرفته شود.

مساله احترام به باور های دینی ، حفظ محیط زیست انسانی  ، کار آفرینی ، عدم بکار گیری و جابجا ساختن سلاح های کیمیاوی ، هستوی و بیولوژیکی در خاک افغانستان، حفظ آثار باستانی ومنابع زیر زمینی ُ مسایل  حقوقی مربوط به  به عدم پابندی جانبین به مندرجات این قرار داد،برخورد با نفض آزادی های شهروندان افغانی و تعقیب عدلی سربازان و منسوبین نظامی امریکا در افغانستان ، پایان عملیات های شبانه و خود سرانه بدون اگاهی دولت افغانستان و سهمدهی موسسات افغانی و بکار گیری فرآورد های افغانی و ... از شمار مسایلی اند که در باره آن بیشترین تذکرات از سوی کمیسیون ها به نشست عمومی ارایه شد.

چنان که  از پیش انتظار میرفت شرکت کننده گان به  این قرارداد موافقت و از پارلمان و ریس جمهور درخواست کردند تا هر چه زود تر به این قرار داد رای مثبت داده و آنرا تا اخیر سال  ۲۰۱۳ ترسایی دستینه نمایند.

بی باوری نسبت به پابندی جانب امریکا به تعهداتش در برابر مردم و منافع افغانستان از شمار مسایل جدی بود که از سوی حامد کرزی در صحبت افتاحیه و اختتامیه لویه جرگه پیشکش شد.وی دربیانه های روز اول و آخر لویه جرگه با صراحت بر عدم پابندی امریکا نسبت به تعهداتش در برابر افغانستان ، به ویژه در زمینه آوردن صلح و امنیت از یکسو ودست داشتن در کشتار مردم بیدفاع ، چپاول و راه گیری  از سوی دیگر ایراد نموده و به جانب امریکایی اخطار داد که اگر این کشور تا اخیر سال روان ترسایی  در افغانستان زمینه ساز صلح و امنیت نگردد ، این قرارداد را امضا نخواهد کرد.

کرزی در حالیکه خود لویه جرگه مشورتی را بخاطر تقسیم مسوولیت تاریخی با شرکت کننده گان جلسه   فراخوانده بود از امضا نمودن  این توافقنامه در دوره مسوولیت دولتی اش منحیث رییس جمهور افغانستان  طفره رفته ، امضا آنرا به  رییس جمهور بعدی کشور موکول و دلیل آنرا نداشتن اعتماد بر پابندی جانب امریکایی به مسوولیت هایش  بهانه کرد.برخلاف حامد کرزی ، حضرت صبعت الله مجددی رییس لویه  جرگه مشورتی در امضا این قرارداد عجله زیادی داشته رییس جمهور و مردم افغانستان را تهدید نمود که در صورت عدم امضای حامد کرزی وی افغانستان را ترک نموده به کشور دیگری مقیم  خواهد شد.وی قبلا از برگزاری این لویه جرگه نیز گفته بود که : ...امضا نشدن این قرار داد سر تا سر به زیان افغانستان است.امریکا در آن زیانی ندارد.اگر این سند امضا نشود افغانستان حتا برای یک ماه قادر به فراهم اوری مصارف سربازان خود نخواهد بود.اگر کرزی این سند را امضا نکند، نخست از همه من با وی مخالفت خواهم کرد

چانه زنی های حامد کرزی مانند راه ندازی این لویه جرگه خود از مسایل مبهم سیاسی بود.آنچه را حامد کرزی در بیش از ۱۲ سال حکومت اش از آن شکایت نکرده بود ، اینک آنرا امروز منحیث یکی از گرفتاری های اصلی با جانب امریکا پیشکش نموده و خواستار پابندی جانب ایالات متحده به تعهدات و مسوولیت هایش در برابر مردم افغانستان وجامعه جهانی میشود که برای مردم سخت سوال برانگیز است. وی در این لویه جرگه، مساله تامین صلح را در گام اول مربوط به امریکا و بعداً مربوط به جانب پاکستان وابسته دانسته و ازمسوولیت دولت تحت رهبری اش در این میدان یادی هم نکرده و از این توافقنامه امنیتی به گونه  غیر واقعبینانه چشمداشت آوردن صلح در جریان ماه های آینده را دارد. کرزی بر نبود امنیت در بسیاری از مناطق و ولایت یاد و اعتراض نمود که بخشهایی از این مناطق زیر کنترول دولت نبوده و در دست مخالفین دولت میباشد .وی دلیل اصلی این وضع را بی اعتمادی نسبت به امریکاییان و ناکارایی سیاسیت های انها در برابر مردم افغانستان و جامعه جهانی خواند.

در خور یاد است که سال روان ترسایی صرف بحث و گمان زنی در باره قرار دادی شد که درونمایه آنرا کمتر کسی میدانست.لویه جرگه باشتاب همان  وظیفه ای را که در برابراش قرار داده شده بود انجام داده مشورت  برای امضا این توافقنامه داد

شماری ازکارشناسان بدین باور اند که پافشاری بر امضا نکردن این سند از سوی آقای کرزی  بیشتر به انتخابات ریاست جمهوری سال آینده کشور و امتیاز طلبی ها در جریان این انتخابات مربوط میشود.

از آنجاییکه امروز درونمایه این توافقنامه روشن شده و افغانستان برای اولین بار به ایجاد پایگاه های نظامی در خاک اش تصمیم میگیرد ، جا دارد تا در پارلمان کشور برتاثیرات این توافقنامه درنگ شده و اثرات آن بر حال و آینده افغانستان بگونه گسترده ای مورد کنکاش قرارگیرد.دیدگاه ها و فیصله های لویه جرگه فقط  ارزش مشورتی داشته و از آن میتوان در جریان تصمیم گیری بهره گرفت.

ام