گرامیداشت از خادمان صادق و سابقه دار افغانستان

گرامیداشت از خادمان صادق و سابقه دار افغانستان

میرعبدالواحد سادات

اول ماه نوامبرمصادف به ۳۷مین سالروز وفات ، زنده یاد استاد آصف مایل ، حقوقدان سابقه دارافغانستان است

که بحق او را از پدران و‌معماران معارف نوین افغانستان می دانند .

استاد مایل در سال ۱۲۸۸ خورشیدی ، در گذر باغ نواب شهرکابل زاده شد. وی از شاگردان ممتاز لیسه حبیبیه بود که تحصیلات عالی خود را در فاکولته حقوق و علوم سیاسی پوهنتون کابل به پایان رساند .

تمام عمر پربار شان ، وقف خدمت درعرصه تعلیم و تربیه فرزندان وطن سپری گردید و درسمت‌های مختلفی چون مدیر مکاتب، رییس تدریسات ابتدایی، معین و مشاور وزارت معارف ایفای وظیفه نمود.

همچنان مدیریت مجله فرهنگی «عرفان» را نیز بر عهده داشت.

آثار ارزشمند او، به ‌ویژه کتاب‌های الفبا، قرایت دری برای صنوف اول تا ششم و کتاب‌های سوادآموزی برای کلان سالان، نقش تعیین ‌کننده‌ای در شکل گیری آموزش ابتدایی و نوین در افغانستان داشت.

استاد مایل با بهره‌ گیری از شعر، چیستان، تصویر و زبان ساده ، آموزش را به تجربه‌ ای دل‌ پذیر و موثر برای کودکان بدل ساخت و در این راه، پایه‌های آموزش نوین و معارف مدرن را استوار نمود.

به پاس خدمات ارزنده‌اش، دولت وقت افغانستان به وی نشان درجه اول معارف، ستاره طلایی، نشان رشتین و تقدیرنامه‌ های متعدد اعطا کرد.

یکی از پیشگامان معارف کشور، درباره تألیفات او چنین گفته است :

« وقتی استاد مایل کتاب الفبا را نوشت، گویی بمب اتمی در معارف افغانستان منفجر شد ، نیرویی که آموزش کشور را به حرکت درآورد.»

استاد محمد آصف مایل در دهم عقرب سال (۱۳۶۸ خورشیدی ) چشم از جهان فروبست .

یاد و آثار او همچنان در ذهن و دل نسل‌ های افغانستان زنده است و همیشه جاودان میباشد .

دراین کسوف تاریخی و احوال نا هنجار ، سلطه دشمنان معارف و‌معرفت ، که نیاز احیای ذوق، زیبایی وتفکر در بیش

ازهر زمان دیگری احساس می‌ شود، بزرگداشت از پدران و معماران معارف افغانستان ،

مانند استاد محمد آصف مایل فقید نه تنها ادا دین به یک آموزگار بزرگ، بلکه تجلیل از ارزش‌هایدانش، فرهنگ و معرفت است .

روان این استاد بزرگ و فقید همه مکتب خوانان افغانستان در چند دهه ، شاد و یادش گرامی و همیشه.

منحیث حسن ختام یک بخش از اشعار استاد فقید را بخوانش میگیریم که پر خاطره و نوستالژیک است:

بخوان بخوان بلبلک

برف زمستان گذشت

صندلی برداشته شد

مرگ غریبان گذشت

فصل خنک برآمد

باد بهاری وزید

آلو و بادام و سیب

همه شگوفه کشید

بهر تماشای گل

هر که به بوستان گذشت

بخوان بخوان بلبلک

برف زمستان گذشت.

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ‍۱۱ ۰۹