بگــذار بمیـرم
بگذار درین کلبه ی ویرانه بمیرم
دور از وطنم ملک غريبانه بمیرم
فریادرسی نیست درین شهرقساوت
بگذار درین گوشه ی غمخانه بمیرم
درحسرت دیدار چنان زار بگریم
بادردفراق غم جانانه بمیرم
بگذار که آتش بزنم خرمن جانرا
زین شعله ی جانسوز چو پروانه بمیرم
شب تا به سحر میکده بیرون ننهم پا
بگذار که که مست می وپیمانه بمیرم
فریادبرآرم زغم روزجدایی
بس داغ جفا در دل دیوانه بمیرم
درعالم این دربدری جان به لب آمد
بگذار بپای در بیگانه بمیرم.
( نورالدین همسنگر )
هالند سپتمبر ۲۰۲۶
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ۲۸۰۹
Copyright ©bamdaad 2026