پیام هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا به مناسبت «روزجهانی زن »
هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا بهترین شادباشهای خود را به مناسبت هشتم مارچ «روز جهانی زن» به هموطنان عزیز و همه زنان دادخواه و پرتلاش جهان که برای دستیابی به برابری حقوق، رهایی از ستم جنسیتی و اجتماعی می کوشند، پیشکش می دارد.
این «روز جهانی» که در نتیجه آگاهی، همبستگی، مبارزه و فداکاری زنان پیشتاز بیش از صد سال پیش اساس گذاری شد، هدف آن مبارزه برای یک زندگی بهتر، عادلانه و انسانی بود. با وجود همه فراز و نشیبهای تاریخی، این مبارزه و تلاش دستاوردهای چشمگیری در جامعه بشری به همراه داشته است.
از جمله: فراهم شدن امکانهای آموزشی و تحصیل برای زنان، تغییر قوانین کار در بسیاری از کشورهای جهان، به رسمیت شناخته شدن حقوق زنان، حق طلاق و حق صیانت بر فرزندان، و در کنار آن لغو شماری از قوانین زن ستیزانه که از سوی حکومتهای سرمایه داری و ارتجاعی در گوشه وکنار جهان بر زنان تحمیل شده بود و آنان را حتی از حق شرکت در انتخابات محروم می ساخت.
با آنکه برخی ها تاریخ «جنبش هشتم مارچ» و ریشههای تاریخی آن را تحریف نموده یا نادیده می گیرند، این روز نه از سال ۱۹۷۷ میلادی که سازمان ملل متحد آن را به حیث «روز جهانی زن» پذیرفت تجلیل می شود، بلکه «روز زن» در ۲۹ فبروری سال ۱۹۰۹ میلادی در امریکا برگزار شد. این روز به عنوان پیکارجهانی زنان در سال ۱۹۱۰ به ابتکار زن مبارز المان، کلارا ستکین، در کنفرانس جهانی زنان سوسیالیست در کوپنهاگن به عنوان «روز جهانی زن» پذیرفته شد و بعدتر هشتم ماه مارچ با عنوان «روز جهانی زن» در سال ۱۹۲۱ در دومین کنفرانس زنان کمونیست در مسکو تعیین گردید. از آن زمان به بعد این روز همه ساله در بسیاری از کشورهای جهان تجلیل می شود. انتخاب روز ۸ ماه مارچ برای روز جهانی زن به خاطر گرامی داشت از تظاهرات گسترده زنان پتروگراد در ۸ مارچ ۱۹۱۷ علیه گرسنگی، جنگ و تزاریزم همراه با شعار «نان، صلح و آزادی» بود.
شعار سال ۲۰۲۶ میلادی توسط «نهاد زنان سازمان ملل متحد» برای ۸ مارچ «حقوق، عدالت و اقدام برای همه زنان و دختران» تعیین گردیده است.
هموطنان مهاجر!
با در نظر داشت میزان بزرگ مهاجرت از افغانستان، برخورد با مشکلات عدیده ، وضع دردبار مهاجرین افغان، به ویژه زنان، یکی از مسایل مبرمی است که در برابر نهادهای فرهنگی و حقوقی افغان در مهاجرت قرار دارد. محیط تازه فرهنگی و اجتماعی مسایل بسیار پیچیده و چندلایه را در برابر مهاجر افغان و سایر مهاجرین قرارداده است. در اینجا زنان مهاجر بیشتر از مردان با ناهنجاریهای بزرگ اقتصادی و اجتماعی از نوع دستمزد نابرابر با مردان، تبعیض و بهره کشی مضاعف، محدودیت در مشارکت های اجتماعی، ستم جنسی، خشونت، زن کٌشی و… روبه رو می باشند.
در اتریش و سایر کشورهای پیشرفته اروپایی هنوز حق تعیین سرنوشت در تمامی ابعاد زندگی، از جمله استقلال مالی، دریافت مزد برابر در مقابل کار برابر، کاهش ساعات کار با حفظ جبران دستمزد، دسترسی به خدمات بهداشتی و آموزشی و حمایت لازم از قربانیان خشونت به گونه کامل وجود نداشته و یا ناچیز است. در این کشور وسایر کشورهای اروپایی پیوسته خدمات اجتماعی برای زنان و افراد بی بضاعت، از جمله پناهجویان، کاهش می یابد. در همین اروپای پیشرفته، از جمله درجامعه مهاجر افغان، زن کشی ( فیمیسیت ـ Femizide ) منحیث پدیده منفور و ضد انسانی بیشتر شده است . مردانی زن را مالکیت شخصی خود دانسته و در صورت عدم اطاعت، خشونت، لت وکوب و حتی قتل همسران و دختران را «حق» مسلم شان می دانند.
با نگاه کوتاه به جامعه چند میلیونی مهاجرافغان در اروپا می بینیم که رقم ناچیزی از زنان افغان تبار اجازه کار در بیرون از منزل را دارند و شمار اندکی از فرزندان مهاجر امکان دستیابی به آموزش و تحصیلات بلند را پیدا می کنند. از همین رو کمتر زن افغان تبار در حیات اجتماعی ـ اقتصادی مشارکت داشته و به پله های بلند مسوولیت و مدیریت راه می یابد. بیشتر آنانی که کار دارند نیز مصروف کارهای «پایین» و کم درآمد معروف به «Uber Job» می باشند.
این وضع رقت بار زمینه ساز تجرید، کشانده شدن به حاشیه ، فقر کهنسالی، بیماری و دهها مصیبت دیگر اجتماعی و اقتصادی می شود.
در اتریش و بیشتر کشورهای اروپا، رشد راست گرایی با خارجی ستیزی جنونآمیز همراه بوده ، هر روز فشار و محدودیتهای امنیتی، اقتصادی و اجتماعی در برابرجامعه مهاجر افزایش می یابد. گروههایی برای فریب مردم و دسترسی به قدرت، روحیه بیاعتمادی و افتراق میان شهروندان بومی و مهاجرین را دامن زده ، جلو همگرایی و همبستگی اجتماعی را می گیرند.
زنان دادخواه !
برای دستیابی به یک زندگی آزاد، برابر و مصون باید از حباب های ملی و گروهی، قومی و زبانی خود بیرون شده و جای خود را در بطن جامعه و همدوش با سایر زنان و انسان های دادخواه و صلح دوست جستوجو کنید.
امروز در اروپا بیش از هر وقت دیگر مبارزه و تلاش برای صلح و دستیابی به یک زندگی مرفه و آینده نگر مبرم تر شده است. دلیل این مبرمیت، هزینه صدها میلیارد یورو ـ از جمله پول مالیه دهندگان مهاجر ـ برای جنگ، نظامی گری و تبلیغات گوش کرکننده است که آینده ما و فرزندان ما را تهدید می کند. لازم است مادران افغان نیز با سایر زنان اروپا همصدا و همگام شده و نگذارند پسران و دختران شان قربانی جنگ اربابان قدرت شوند.
هموطنان عزیز!
با زندگی درمحیط تازه فرهنگی، ما پیوندهای عملی و منافع متعدد اقتصادی و اجتماعی در این محیط داریم. بیایید در دفاع از منافع خود و سایرانسان های ناتوان جامعه قرارگرفته ، همراه با آنان آینده بهتر را برای خود و فرزندان مان بسازیم.
فرخنده باد هشتم مارچ، روز همبستگی زنان جهان!
هیات رهبری بنیاد فرهنگی اوستا
۸ مارچ ۲۰۲۶
بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۱/ ۲۶ـ ۰۸۰۳
Copyright ©bamdaad 2026