مساله فلسطین چگونه و چه زمانی حل خواهـد شد؟

مساله فلسطین که همواره در کانون توجه نیروهای ملی ـ دموکراتیک و آزادیخواه قرار داشته و یکی از مسایل مهم و تاریخی شرق میانه به شمار میرود، با وجود صدور فیصلهنامههای متعدد شورای امنیت سازمان ملل متحد، هنوز هم حلناشده باقی مانده است و خلق آزادیخواه فلسطین تاکنون به حق تعیین سرنوشت خویش دست نیافتهاند.
این بحران در جون سال ۱۹۶۷ میلادی، با آغاز جنگ ششروزه میان کشورهای عربی و اسراییل، تشدید گردید. جنگی که تلفات انسانی بیشمار و خسارات جبرانناپذیری را در پی داشت و در نتیجه آن، بخشهایی از سرزمینهای عربی، از جمله ارتفاعات جولان، کرانه باختری رود اردن و شبهجزیره سینا، به
اشغال اسراییل درآمد.
دولت اسراییل از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۴۸ میلادی تاکنون، نتوانسته است مناسبات صلحآمیز و پایدار با کشورهای عربی و خلق فلسطین برقرار سازد.
دولت اسراییل با نادیده گرفتن حق حاکمیت ملی و تمامیت ارضی فلسطین و بیاعتنایی به فیصلهنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد و مواضع کشورهای اسلامی، به حملات نظامی، اعمال خشونت و تجاوز علیه خلق فلسطین ادامه داده و همزمان به گسترش شهرکسازی برای شهروندان اسراییلی در سرزمینهای اشغالی پرداخته است.
دولت اسراییل نوار غزه را برخلاف قوانین و مقررات بینالمللی و اصول بشردوستانه، تحت محاصره نظامی و اقتصادی قرار داده بود و به این ترتیب، بر رنج و مصیبت مردم آن میافزود. افزون بر آن، از تاریخ ۷ اکتوبر ۲۰۲۳ میلادی تاکنون، در پی عملیاتهای نظامی و جنگ ویرانگر اخیر علیه نوار غزه، در حدود ۷۰ هزار نفر کشته و نزدیک به ۱۷۲ هزار نفر زخمی شدهاند که در میان قربانیان، حدود ۲۰ هزار کودک نیز شامل میباشند. در کنار این تلفات سنگین انسانی، بخش بزرگی از نوار غزه به ویرانه تبدیل شده و شرایط زندگی در آن بهشدت دشوار و در بسیاری از مناطق غیرقابل تحمل گردیده است؛ بهگونهای که جبران خسارات انسانی، اجتماعی و مادی این فاجعه برای خلق فلسطین، کاری بس دشوار و در برخی موارد ناممکن خواهد بود.
در فیصله نامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد، اصول و راهکارهای اساسی برای حل مساله فلسطین مشخص گردیده است که رعایت و عملیساختن آنها از سوی دولت اسراییل میتواند زمینهساز حل عادلانه و پایدار این مساله تاریخی گردد. مهمترین این راهکارها عبارتاند از:
۱ـ احترام به حق تعیین سرنوشت خلق فلسطین.
۲ـ عقبنشینی نیروهای اسراییلی به مرزهای پیش از جنگ جون ۱۹۶۷ میلادی.
۳ـ خروج نیروهای اسراییلی از سرزمینهای اشغالی فلسطین، مطابق با اصول و فیصلهنامههای بینالمللی.
۴ـ ایجاد دولت مستقل فلسطین در کنار دولت اسراییل و به رسمیت شناختن آن از سوی دولت اسراییل.
۵ـ به رسمیت شناختن بیتالمقدس شرقی بهعنوان پایتخت دولت مستقل فلسطین.
۶ـ آزادی زندانیان فلسطینی، مطابق با توافقات و موازین حقوق بینالمللی.
۷ـ احترام به حاکمیت ملی، استقلال و تمامیت ارضی دولت فلسطین از سوی دولت اسراییل.
با رعایت و تحقق همهجانبه اصول و فیصلهنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی دولت اسراییل، میتوان زمینه حل عادلانه و پایدار مساله فلسطین را فراهم ساخت و به یکی از طولانیترین و خونبارترین بحرانهای تاریخ معاصر شرق میانه نقطه پایان گذاشت؛ بحرانی که قربانیان انسانی و ویرانیهای گسترده آن، وجدان بشریت را بهشدت متأثر ساخته است.
مردم افغانستان، در کنار سایر ملتهای صلحدوست جهان، همواره از خلق فلسطین و مبارزات آزادیخواهانه آن حمایت کردهاند؛ مبارزاتی که در دورههای مختلف با رهبری شخصیتهایی چون زندهیاد یاسر عرفات و محمود عباس، رییس دولت خودگردان فلسطین، ادامه یافته است.
اکنون که، بر اساس تحولات سیاسی و انتخاباتی اسراییل، نتانیاهو با شکست مواجه گردیده و گادی آیزنکوت، در پی اتحاد با احزاب عرب و کسب ۶۷ کرسی در پارلمان، مأمور تشکیل حکومت جدید اسراییل شده است، انتظارات مهمی در زمینه حل عادلانه مساله فلسطین، بر مبنای فیصلهنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد، مطرح میباشد. آینده نشان خواهد داد که آیا حکومت جدید اسراییل قادر خواهد بود فیصلهنامههای سازمان ملل متحد را در ارتباط با مساله فلسطین عملی سازد یا اینکه مانند حکومتهای پیشین، از اجرای آنها طفره خواهد رفت؟
حل عادلانه مساله فلسطین، با اعاده حقوق مشروع و آزادیهای اساسی خلق فلسطین و تأمین حق تعیین سرنوشت آنها، پیوند ناگسستنی با تحکیم صلح و ثبات در شرق میانه دارد. در غیر آن، این پرسش که مساله فلسطین چگونه و چه زمانی حل خواهد شد، برای مدت نامعلومی بیپاسخ باقی خواهد ماند و مبارزات آزادیخواهانه خلق فلسطین برای دستیابی به حقوق مشروع و حق تعیین سرنوشت، تا تحقق این آرمان ادامه خواهد یافت.
( ص.ر )
بامـداد ـ دیدگاه ـ ۱/ ۲۶ـ ۱۵۱۱
Copyright ©bamdaad 2026